[Longread] Islamofobie, de stand in het land (deel 2)

Elke dag zie je ze wel voorbij komen op sociale media. Waarschuwende filmpjes of foto’s over de islam en moslims die nu met de vluchtelingencrisis Europa komen veroveren. Gisterenochtend was het deze.

“[Longread] Islamofobie, de stand in het land (deel 2)” verder lezen

Tweet about this on TwitterShare on FacebookShare on LinkedInShare on Google+Pin on PinterestPrint this pageEmail this to someone

Konincestdag

Kuierend in een lekker oranje lentezonnetje op deze verplichte vrije dag valt mijn oog op een bijzonder tafereel op het terras bij onze lokale kroeg. Een gemêleerd gezelschap maakt het even eenvoudig genieten van een versnapering onmogelijk, doordat hun overenthousiaste aanwezigheid in combinatie met hun gestaag stijgende alcoholpromillage het aantal decibel dat ze produceren lineair doet toenemen. Aangezien er maar één lokale kroeg is in ons dorp en ik behoorlijk uitgedroogd ben geraakt door mijn wandeling, hetgeen normaliter niet in mijn bewegingspatroon thuishoort, besluit ik toch plaats te nemen aan het enige lege tafeltje op het terras naast het feestende gezelschap om een versnapering tot mij te nemen. Nog voor ik mijn achterwerk op een terrasstoel heb kunnen positioneren brengt de bediening mij al een Dikke Citroen van de Weduwe Joustra, ondertussen zich verontschuldigend voor het lawaaierige gezelschap.

“Konincestdag” verder lezen

Tweet about this on TwitterShare on FacebookShare on LinkedInShare on Google+Pin on PinterestPrint this pageEmail this to someone

Ebru Umar heeft haar punt gemaakt

Terwijl half Nederland afgelopen zaterdag hun oranje tuinbroek aan het strijken was om aankomende woensdag gekleed als een totaalmalloot Koningsdag te gaan vieren, zat een paar duizend kilometer verderop in een Turks vakantiehuisje de columniste Ebru Umar te doen wat ze altijd doet. Beetje vakantie vieren, beetje werken, beetje wijn drinken, beetje Twitteren. En communicatief als ze is, is ze nooit te beroerd om haar mening te geven. Over alles. Daar kun je van houden of niet, maar ik vind dat nogal een groot goed. Ebru, die terecht zeer kritisch is op de huidige koers van zowel Turkije alsook de Nederturken die meer affiniteit denken te hebben met Erdoganië dan met het land waar ze geboren zijn, maakte enkele observaties over het ophangen van grote Turkse vlaggen in de badplaatsen en buitengebieden. Deze vlag betekent voor veel Turken zo veel als #FuckErdogan, want ze zien hem niet als een Turk maar als Armeen. Een Armeense dictator in Turkije dus. Het kan verkeren. “Ebru Umar heeft haar punt gemaakt” verder lezen

Tweet about this on TwitterShare on FacebookShare on LinkedInShare on Google+Pin on PinterestPrint this pageEmail this to someone

[Longread] Gratis personeel – Deel 8

Regelmatig worden er misstanden in de uitvoering van de Participatiewet aan de kaak gesteld. Af en toe wordt er zelfs een klein resultaat geboekt, denk hierbij aan het werkplein Fivelingo, de nieuwe naam van ISD Noordoost, die na wat ongewenste media-aandacht direct een einde maakte aan Fit voor Werk, u weet wel het gezond shoppen bij de Lidl voor bijstandsgerechtigden. Een tweede noemenswaardig resultaat is het terugdraaien van opgelegde kortingen door diverse gemeentes. Kortingen die worden opgelegd door een ambtenaar met veelal drie petten, namelijk politieagent, rechter en beul. Vreemd genoeg is slechts een deel van de gemeentes tot inkeer gekomen, waardoor er een duidelijke rechtsongelijkheid is ontstaan op basis van uw woonplaats indien u een beroep moet doen op het sociaal vangnet. 

“[Longread] Gratis personeel – Deel 8” verder lezen

Tweet about this on TwitterShare on FacebookShare on LinkedInShare on Google+Pin on PinterestPrint this pageEmail this to someone

Voetveeg: Freak die Ouwe

Aan het begin van het seizoen van DWDD zei hoofdredactrice Diewke Nogwat in een interview dat DWDD nog kan groeien in het ‘bepalen van de agenda’. In media taal betekent dat voor #ophef zorgen. Een vast nummer in Dieuwkes telefoon is dan natuurlijk Freek de Jonge. Laat die man maakt niet uit wat over iets zeggen en je ziet de aftakeling, de verwarring, het narcistische verlangen er nog ‘toe te doen’, verdwaasd en verdwaald zich moeizaam vastklampend aan een wereld die hij niet meer begrijpt. Vroeger was goed goed en fout fout. Heel makkelijk. 

Natuurlijk wist Matthijs dat het goed fout zou gaan als hij bij ouwe Freek naar Erdogangate zou vragen. Matthijs weet dat soort dingen. Hans Teeuwen deed van de week de oproep om Erdogan verder te satiriseren. Hans, daar wil Freek niet bij horen want die heeft ooit een grapje over Freek gemaakt. Het item stond op het DWDD planbord ook ingepland met de naam ‘Freakshow, laatste stuiptrekking van een artiest deel 34‘.

Echter, dat Freak het niet voor elkaar zou krijgen, om in helder Nederlands, een besatiriseerde tiran uit een vakantieland te veroordelen wegens diens bizarre vervolging van een inmiddels met de dood bedreigde en ondergedoken komiek uit Duitsland… Dat overtrof ieders verwachting. #OPHEF!!! Gesprek van de dag morgen. Ik hoop maar dat Diewke haar Tenaladie aan had vanavond. En dan nu over naar de meest getalenteerde Nederlandse rapper van het moment! Lul Kleine!!!

Ik heb 1,2,3,4 pillen voor mij

Ik heb 1,2,3,4 pillen voor jou

Ik heb 1,2,3,4 pillen voor mij

Ik heb 1,2,3,4 pillen voor jou

Ik heb 1,2,3,4 pillen voor mij

Ik heb 1,2,3,4 pillen voor jou


Meer artikelen in deze categorie:
[catlist categorypage=”yes”]


Tweet about this on TwitterShare on FacebookShare on LinkedInShare on Google+Pin on PinterestPrint this pageEmail this to someone

[Longread] Islamofobie, de stand in het land (deel 1)

De vaste lezer van Batavirus weet dat ondergetekende inmiddels het nodige over het fenomeen ‘islamofobie’ heeft geschreven, zoals hier, hier en hier. Hoewel ‘islamofobie’ in deze artikelen enigszins geanalyseerd wordt, ligt de focus van deze artikelen vooral op het gebruik van ‘islamofobie’ als frame. Het onterecht aanwenden van islamofobie als motief voor incidenten of het overdrijven van de aard en aantallen van incidenten voor publicitaire of, in het geval van de Rotterdamse moslimpartij NIDA, politieke doeleinden.

Alvorens de dieper liggende motieven voor het gebruik van ‘islamofobie’ als frame binnen de media verder te kunnen verklaren, is het echter noodzakelijk het fenomeen an sich nader te bestuderen. We zijn inmiddels een gruwelijke, door de islam geïnspireerde aanslag heel dicht bij huis in Brussel en een aantal breed in de media uitgemeten islamofobe incidenten verder. Hoe staat het met islamofobie in Nederland? Terwijl ik dit schrijf publiceert stichting Meld Islamofobie het jaarrapport van 2015.

“[Longread] Islamofobie, de stand in het land (deel 1)” verder lezen

Tweet about this on TwitterShare on FacebookShare on LinkedInShare on Google+Pin on PinterestPrint this pageEmail this to someone

Merkel’s verraad aan de vrijheid van meningsuiting.

Erdogan is in mijn ogen een tiran, een geflipte moslimfundamentalist die op zijn veel te kleine pik is getrapt. Daar kan hij het mee doen. Waarschijnlijk kom ik nu Turkije niet meer in maar daar kan ik prima mee leven. Waar ik minder mee kan leven is de brutaliteit waarmee hij de Duitse overheid heeft bevolen om Jan Böhmermann te laten vervolgen omdat hij een, niet zo’n aardig, gedicht over Erdogan heeft gemaakt. Waar ik helemaal laaiend om wordt is dat Merkel nog zo slap is om daarin mee te gaan. Böhmermann wordt vervolgd omdat Merkel de vluchtelingencrisis wil oplossen. De vrijheid en het welzijn van haar eigen bevolking is haar volledig worst. Daarom wil ik van haar nooit maar dan ook nooit meer iets horen over vrijheid van meningsuiting. Zij verkocht die vrijheid voor 30 politieke zilverlingen. Zij was toch Charlie? Zij liep toch samen met andere wereldleiders door Parijs om haar steun aan het vrije woord te geven? Nou, dames en heren… Dat was schijn. Het vrije woord is haar niets waard.

“Merkel’s verraad aan de vrijheid van meningsuiting.” verder lezen

Tweet about this on TwitterShare on FacebookShare on LinkedInShare on Google+Pin on PinterestPrint this pageEmail this to someone

Mohammed was een feminist

Het islamdebat in Nederland heeft veel weg van een loopgravenoorlog. Links en rechts hebben zich tegenover elkaar ingegraven en beide kampen hebben hun eigen frontsoldaten. Tegelijkertijd is het feminisme weer helemaal terug. Jonge vrouwen maar ook jonge mannen noemen zichzelf vaker feminist. Waar staan de feministen in het islamdebat? “Mohammed was een feminist” verder lezen

Tweet about this on TwitterShare on FacebookShare on LinkedInShare on Google+Pin on PinterestPrint this pageEmail this to someone

De afschaffing van godsdienstvrijheid (en een aantal andere principes voor een betere toekomst)

Afgelopen zondag verscheen een opvallend bericht op de website van de Telegraaf dat velen ontgaan zal zijn. Vorige week werd de woordvoerder op het gebied van integratie van de VVD-fractie, Sjoerd Potters, door fractievoorzitter Halbe Zijlsstra teruggefloten en het woordvoerderschap ontnomen omdat Potters in een interview met Elsevier aangegeven had aan de ‘vrijheid van godsdienst’ te willen tornen.

In de strijd tegen islamitisch fundamentalisme en extremisme blijkt de ‘Vrijheid van Godsdienst’ – verankerd in de grondwet – dus nog steeds een heilig huisje waar niet aan getornd mag worden. Op het eerste gezicht lijkt dat logisch binnen een democratische rechtsstaat als Nederland maar is dat wel zo? Verdient de ‘vrijheid van godsdienst’ speciale bescherming als grondrecht?

Persoonlijk ben ik er nu echt wel klaar mee. Ik ben ziek van de islamitische terreur en de groeiende invloed van schadelijke religie in de islamistische vorm van Islam in onze buurten, scholen en het openbare leven. Onze politieke leiders zijn echter blind, puur ideologisch of irrationeel. In feite zijn er nu 3 smaken: Wegkijken, meer van hetzelfde of het ondermijnen van de rechtstaat. 

De vraag is wat te doen om te voorkomen dat we afglijden naar een toekomst gelijk aan Libanon of naar een fascistische politiestaat. Ik geloof niet in het fatalisme dat het allemaal te laat is, maar ook niet dat onze samenleving zo sterk is dat het vanzelf allemaal wel goed komt.

Vandaar dat ik hieronder een aantal principes beschrijf die volgens mij de blauwdruk zouden moeten zijn voor een plan om de samenleving weerbaarder te maken. De rode draad is dezelfde: Juist door actief en kritisch burgerschap en een open samenleving gaan we de misère te lijf en beperken we tegelijk de macht van gemeenschappen en de Staat om ideeën en identiteit op te leggen. Ik wil dat het mechanisme van kritisch denken, twijfel, discussie en afkeuring zijn werk kan doen en dat mensen niet zomaar van die invloeden kunnen worden afgeschermd.

Vrijheid van godsdienst

Schaf de ‘vrijheid van godsdienst’ af. In de praktijk betekent dit immers dat religieuzen speciale voorrechten en bescherming genieten die niet-religieuzen niet hebben en waardoor schadelijke segregatie wordt bevorderd. Vrijheid van godsdienst betekent feitelijke bevooroordeling voor de wet.

Het afschaffen van de ‘vrijheid van godsdienst’ leidt niet tot een verbod om religieus te zijn of om zich rond een bepaalde godsdienst of overtuiging te organiseren. Het is echter het erkennen dat godsdienst een opvatting is over de werkelijkheid plus de gevolgen (rituelen, gebruiken etc.) van die opvatting. Opvattingen, en het gemeenschappelijk delen en beleven van die opvattingen, worden al beschermd door 1) de vrijheid van meningsuiting, 2) van vergadering en 3) van vereniging.

Wat ik met de afschaffing van de ‘vrijheid van godsdienst’ wil bereiken is dat alle burgers feitelijk gelijk zijn voor de wet, ongeacht hun opvattingen. Dit heeft tot gevolg dat wanneer het uiten van een religieuze opvatting voorheen enkel werd beschermd door ‘de vrijheid van godsdienst’, het uiten van die opvatting, gelijk een vergelijkbare en strafbare niet religieuze opvatting, strafbaar wordt.

Hetzelfde gevolg heeft dit voor religieuze gebruiken en symbolen. Wanneer het gebruik van symbolen en rituelen enkel werd beschermd door de vrijheid van godsdienst, dan zal het gebruik van die symbolen en rituelen beperkt worden of verboden, gelijk aan andere vergelijkbare en niet religieuze gebruiken en symbolen.

Veel gestelde vragen en tegenwerpingen

Maar wat doen we dan met bijvoorbeeld religieus slachten?
Hetzelfde principe geldt: Of niemand mag onverdoofd slachten of iedereen mag het. Als we het belangrijk vinden dat religieuze minderheden onverdoofd kunnen slachten, dan mag iedereen onverdoofd slachten. Het moet irrelevant zijn of het slachten van rituele aard is. Wanneer we dierenwelzijn belangrijker vinden, dan verbieden we het voor iedereen.

En symbolen op het werk?
Ook hier gaat het  principe van gelijke behandeling op: we regelen bijvoorbeeld dat werkgevers alle symbolen moeten toelaten in dezelfde mate en situaties (hoofddoeken en zichtbare kruizen achter de kassa, maar ook hanenkammen, piercings etc.) of werkgevers kunnen kiezen voor een neutraal beleid waarin hij of zij alle individuele (geloofs)symbolen in dezelfde mate moet weren op de werkvloer.

Maar dat is de aantasting van de identiteit! Die laat je niet thuis!
Identiteit zit in je hoofd. Ik vind dat mensen buiten werktijd en privé zich zo mogen uiten als ze willen. Daar moet een hele grote mate van vrijheid zijn: zelfs hakenkruizen en Isis-vlaggen. De boerka is anders: kledingstukken met het doel iemands identiteit te verbergen kunnen niet in een open samenleving.

Het moet volkomen normaal zijn dat een burger in zijn of haar privé-tijd opvattingen naar buiten toe etaleert. Maar tegelijkertijd moet het ook heel normaal zijn dat er situaties voorkomen, zoals werk (met name voor de overheid!) of school waarin je je symbolen niet etaleert. Het uiten van je identiteit gaat dus niet boven alles.

Vrijheid van Onderwijs

Pas het bijzonder onderwijs aan. Segregatie en verzuiling begint bij het vervuilen van kindergeesten. Onderwijs is niet van de Staat. Maar ook niet van de ouder. Onderwijs is van de hele Nederlandse gemeenschap. Kritisch denken, wetenschap en burgerschap moeten de boventoon voeren voor het collectieve belang.

De Staat mag de segregatie van kinderen niet bevorderen. Kinderen kunnen dan ook niet religieus zijn. Confessioneel bijzonder onderwijs zal de overheid dan ook niet meer moeten faciliteren. Voor iedereen seculier onderwijs, wellicht gedifferentieerd op basis van pedagogisch-onderwijskundige gronden. Kinderen en jong volwassenen moeten buiten hun eigen sociale kring en gemeenschap kennis kunnen nemen van andersdenkenden en andere en conflicterende opvattingen in plaats van het indoctrineert worden in één bepaalde (geloofs)overtuiging.

Veel gestelde vragen en tegenwerpingen

Maar dat is de dictatuur van de Staat! Het is mijn kind, niet van de overheid!
Het is jouw kind. Maar ook een lid van de Nederlandse gemeenschap. En dus is er een collectief belang dat boven het belang van de ouder gaat. Maar dit betekent niet dat je als burger niet naast het reguliere onderwijs je eigen lessen mag regelen. Religieonderwijs op de moskee/kerk/tempel/synagoge wordt natuurlijk niet verboden. Maar dat regelen ouders zelf, ongesubsidieerd en naast het normale onderwijs.

Vrijheid van meningsuiting

Dit laatste punt is het belangrijkste punt en tevens de pilaar waar de andere principes op steunen. Verruim de vrijheid van meningsuiting. Zolang mensen niet oproepen tot geweld of smaad, of oproepen tot gedrag dat direct gevaar oplevert, zou ‘je mening uiten’ vrij moeten zijn. Dat betekent dat de Staat ook het uiten van de meest idiote denkbeelden niet gaat vervolgen. Het is aan de mechanismen van wetenschap en het kritische weerwoord van burgers om idiote ideeën te bestrijden.

Het verbieden van meningen heeft onze maatschappij lui gemaakt.  Door te denken dat verbieden de oplossing is, kunnen we nu idiote ideeën niet het hoofd bieden. Door niet te willen of mogen kwetsen, creëren we een dictatuur van de gekwetsten.

Het idee dat de wet bepaalt wat wel of niet toelaatbaar is, wat wel of niet idiote ideeën zijn, is een giftig idee. Het schakelt het kritisch denken uit: Het creëert een luie samenleving waarin het mechanisme van afkeuring meer en meer in kracht afneemt.

Veel gestelde vragen en tegenwerpingen 

Maar moet haatzaaien zomaar kunnen? Dan krijgen we een tweede holocaust!
Het is niet zo dat de holocaust het gevolg is van een vrije en open samenleving. Juist repressieve wetgeving en staats- en religieuze indoctrinatie (1500 jaar christelijk antisemitisme?) hebben de mensheid geteisterd. Het opkomende antisemitisme in West-Europa en onze machteloosheid dat te keren is het gevolg van het leunen op wetten en regels in plaats van het vrije woord, debat en kritisch denken.

Het zullen burgers zelf moeten zijn die achterlijkheid bestrijden met het vrije woord. Het zijn burgers zelf die via het mechanisme van afkeuring goede ideeën laten zegevieren over slechte ideeën. Het is aan burgers om zichzelf te informeren en actief mee moeten doen met het maatschappelijke debat. Ik zie dat als een burgerplicht. Want anders creëren we monsters. De tijd van ‘alle opvattingen zijn gelijkwaardig’ en ‘je moet respect hebben voor iemands mening’ is voorbij. Er woedt een ideeënstrijd die gewonnen moet worden.

Is dit nu alles? Nee, dit is niet het hele verhaal. Discriminatie op de arbeidsmarkt, armoede en gebrek aan kansen zijn allemaal factoren die meespelen in terreur en een gesegregeerde samenleving. Evenals het leunen van de overheid op zogenaamde religieuze- en gemeenschapsleiders. Mensen zijn op eerste plaats Nederlands staatsburger en niet op de eerste plaats deel van een of andere religieuze of ethische gemeenschap.

Maar als we onze samenleving niet langs deze principes gaan inrichten en wel verwachten dat we met meer onderwijs, stages, buurtcoaches en Wildersbestrijding de strijd gaan winnen, dan zijn we schuldig aan wensdenken. Ik gun mijn kinderen een betere toekomst.

Thijs


Meer artikelen in deze categorie:
[catlist categorypage=”yes”]


Tweet about this on TwitterShare on FacebookShare on LinkedInShare on Google+Pin on PinterestPrint this pageEmail this to someone

Voetveeg: Douchen in je onderbroek

Gisteren zorgde Johan Derksen weer eens voor zijn eigen maandelijkse  #ophef momentje door te stellen dat Marokkaanse jongens een probleem vormen in het Nederlandse amateurvoetbal. Ik weet gelukkig niet veel van amateurvoetbal maar uit de incidenten die de media gehaald hebben de afgelopen 15 jaar kan ik me wel een voorstelling maken. In een groep, grote bek, licht ontvlambaar, kankerhomo! en snel tot vechten overgaand, de straat neemt het veld regelmatig over bij dit type Marokkaanse – niet allemaal – jongens. Voeg daarbij de schijnbaar relatief lage bereidheid van ouders van Marokkaanse voetballertjes om zich als vrijwilliger voor de club in te zetten, een cultuur waar het amateurvoetbal erg van afhankelijk is, dan mogen de voorbedrukte aangifte formulieren tegen Derksen wel weer in de kast blijven. Het lijkt me een feitelijke constatering.

“Voetveeg: Douchen in je onderbroek” verder lezen

Tweet about this on TwitterShare on FacebookShare on LinkedInShare on Google+Pin on PinterestPrint this pageEmail this to someone