Het einde van een mislukt ‘islamofobie’ frame

Vanaf vorige week vrijdag heeft ondergetekende het nieuws gevolgd aangaande de vermeende ‘arrestatie’, mishandeling en belediging van een 16-jarig moslimmeisje in de Haagse Schilderswijk door de Haagse politie. Daarbij lag de focus op de ontwikkeling van het frame van ‘islamofobie’ of ‘racistisch politiegeweld’ (en omdat het hier een moslima betreft met andere woorden ‘islamofobie’) in de (sociale) media. De eerste drie delen van de kroniek leest u hier, hier en hier. De kroniek eindigt met dit stuk omdat het er alle schijn van heeft dat het incident nu stilletjes uit de media zal verdwijnen, waarmee overigens ‘islamofobie’ niet verdwenen is. Het laatste bericht verscheen afgelopen dinsdag in het Algemeen Dagblad waarin Advocaat Ruperti aangeeft dat de aanklacht van ‘vrijheidsberoving’ tegen de Haagse Politie op last van de familie wordt ingetrokken. Ik heb deze week meerdere malen contact gezocht met zowel de politie Den Haag als met advocaat Ruperti om meer duidelijkheid te krijgen omtrent de feiten. Dat heeft niets opgeleverd omdat de politie hangende het onderzoek zeer terughoudend is met het geven van informatie en advocaat Ruperti ondanks schriftelijke en telefonische vragen niet gereageerd heeft. De komende tijd is hij op vakantie. Wat nu volgt is dus een weergave van de ontwikkeling en het uitpieteren van een ‘islamofobie’ frame zoals ik denk dat het gelopen is, gebaseerd op de tot nu toe beschikbare informatie.

“Het einde van een mislukt ‘islamofobie’ frame” verder lezen

Tweet about this on TwitterShare on FacebookShare on LinkedInShare on Google+Pin on PinterestPrint this pageEmail this to someone

Batavirus out of the box: Vluchtelingen problematiek

Als vrouwen op leeftijd op dingen gaan spugen dat weet je dat de eindtijd nabij is. Bijzondere tijden vragen om bijzondere ideeën en oplossingen. Batavirus start derhalve een nieuwe rubriek ‘Batavirus out of the box’ waarbij de grote maatschappelijke problemen van onze tijd geanalyseerd worden om ze vervolgens van een originele maar vooral pragmatische oplossing te voorzien. Daarbij stapt Batavirus direct zelf uit de doos want het benoemen van problemen ad opheffum in de (online) media is echt een dingetje geworden. Zelden worden er echter ook oplossingen aangedragen en aangezien de witte onderbroek technocraten van de politieke elite te druk zijn met doofpotten, krantenkoppen en peilingen, zullen wij voor hen op Batavirus de problemen head on te lijf gaan. Om te beginnen natuurlijk, de Europese vluchtelingencrisis.

“Batavirus out of the box: Vluchtelingen problematiek” verder lezen

Tweet about this on TwitterShare on FacebookShare on LinkedInShare on Google+Pin on PinterestPrint this pageEmail this to someone

Geachte dames, heren en transgender species van eMANcipatie

Mijn goede vriend David, wij zijn als David en Jonathan, wees mij op uw vacature. Graag wil ik solliciteren op de functie van projectmanager bij Emancipator. Het lijkt mij geweldig om als lid door te dringen in uw team en samen te strijden tegen seksisme, racisme, imperialisme, neoliberalisme, zionisme, wit privilege, afrofobie, homofobie, islamofobie en last but not least lesbofobie. Samen houden we de eer van de eMANcipatie fier omhoog.

“Geachte dames, heren en transgender species van eMANcipatie” verder lezen

Tweet about this on TwitterShare on FacebookShare on LinkedInShare on Google+Pin on PinterestPrint this pageEmail this to someone

Leunstoelfeminisme

Soms kan een mens trots worden op dingen die hij gepresteerd heeft of op mensen in zijn omgeving. Bijvoorbeeld op zijn vrouw, op zijn kinderen, op zijn werk, op een boekverbranding omdat het woord ‘neger’ er in staat of op het introduceren van gescheiden zwemlessen in zijn gemeente omdat hij de cultuur van ‘onze gasten’ met een keiharde moraalpaal wil respecteren vanachter zijn ambtelijke bureau. Zelf ervaar ik bijvoorbeeld trots bij het introduceren van woorden en termen die een nieuwe ontwikkeling in onze maatschappij duiden, of een oude ontwikkeling beter omschrijven vanwege linguïstische armoede uwerzijds. Althans, in mijn beleving. Eentje die voor mij het meest tot de verbeelding spreekt, is een kreet die ik medio juni 2014 de Twitter-ether inslingerde: leunstoelfeminisme. De reden hiervoor was een serie (inter)nationale ontwikkelingen die me enorm stoorden en die ik snel herkende als onderdeel van één van de meest laffe, hypocriete stromingen die de weerbaarheid van onze aankomende generatie van binnenuit uitholt: regressief links.

“Leunstoelfeminisme” verder lezen

Tweet about this on TwitterShare on FacebookShare on LinkedInShare on Google+Pin on PinterestPrint this pageEmail this to someone